La kanono

Mi ŝategas Asteriks, sed la heroa Gaŭlo originale estis

skribita en la franca.

Kiu estas nia literatura kanono?

Mia dirvolo estas tiel: Se mi volas flui en la franca, mi devas koni la skribon de Viktoro Hugo; se la rusan, la librojn de Dostoevsky kaj Tolstoj; kaj la anglan, la teatraĵoj de Viljam Ŝekspiro.

Mi scias ke estas skriboj originalaj en Esperanto, sed ŝajnas ke pleparto estas pri la lingvo, kaj estas skribitaj por novaj lernantoj. Kiam mi trovis librojn por malnovaj parolantoj, ili estas tradukitoj el aliaj lingvoj, kiel "La Bona Arbo" aŭ "La Mastro de la Ringo." Tiu-ĉi estas mia spero.

Do, mi demandas al ĉiuj: Kiujn librojn vi trovas en Esperanto kiuj estas bonaj por legi? Kiuj skriboj kaptas la speron de esperantparolantoj kaj nia kulturo? Kiu estas nia kanono? Ĉu estas?

'La Malfeliĉuloj' kaj Runjo

Antaŭ monato kaj duono, mia filino petis legi "La Malfeliĉuloj," la romano de la franca romanisto Viktor Hugo. Ĉar mi havis la kompletan libron, mi pruntedonis ĝin al ŝi.

Runjo aĝas nur dek jarojn.

Ŝi komencis legi la libron hejme. Baldaŭ ŝi portis ĝin al sia lernejo kaj legis ĝin tie. Antaŭe longa tempo, ĉiuj la instruistoj ĉe ŝia lernejo konis ŝin kiel la lernanto kiu legas la libron kiu pezas pli ol ŝi.

Ŝi ja tre feliĉas pri la libro. Havante pli ol 1,400 paĝoj, la libro estas granda, sed ankaŭ ĝi tre bonas, kaj ŝi ĝin ŝategis. Ĝoje ŝi legis pri Jean Valjean, pri Fantine, kaj pri Cosette kaj la Thenardioj.

Ĵaŭde Runjo diris min ke "La Malfeliĉuloj" estas la unua libro kiu ŝi estas leginta ĉe sia lernejo kiu ŝi ja ĝojis.

Vendrede, kiam mi iris la lernejon por reakiri ŝin, mi videblis ke ŝi estis kriinta. La libro estis perdita.

Mi ne kredas ke ŝi perdis ĝin, kaj mi esperas ke neniu prenis ĝin. Mi ne scias. Mi ja konas tiun-ĉi: Ŝi ŝategas tiun libron kiel mi ŝategas mian "La Mastro de la Ringoj." Mi aĉetis la libron antaŭ dudek jaroj ĉe butiko de uzitaj libroj, sed ĝi neniam estis por mi.

Ĝi ĉiam ja estas por mia filino, por Runjo.